✅ چند نکته از #اسلوب شرط 👇

💠 مدرس: دادرس

🔺نکته ۱ : اگر فعل شرط و جواب شرط، هردو ماضی باشند، در ترجمه هم می توانیم هردو را ماضی ترجمه کنیم و هم میتوانیم اولی را مضارع التزامی و دومی را مضارع اخباری ترجمه کنیم .

🔺 نکته ۲ : از میان أدوات شرط، " إذا " نمی تواند فعل مضارع را مجزوم کند و همچنین جوابِ شرطِ " إذا " نمی تواند به صورت جمله اسمیّه، بیاید.

🔺نکته ۳ : از میان أدوات شرط، فقط " إن " حرف است و بقیه، اسم هستند. پس به جز " إن " بقیه می توانند نقش بگیرند !

🔺 نکته ۴ : جواب شرط اگر به صورت جمله اسمیه باشد، یا فعل اَمر و نَهی (برای غایب و متکلّم) باشد، باید حرف " فَــ " به اوّل آن بچسبد.

🔺 نکته ۵ : فعل شرط و جواب شرط اگر ماضی باشد، ظاهرش مجزوم نمی شود (چون فعل های ماضی، مَبنی هستند) ولی إعرابشان "محلاً مجزوم می شود)

🔺 نکته ۶ : اگر در کنکور از شما خواستند، جواب شرطِ متفاوت را انتخاب کنید، بروید سراغِ جواب شرطِ جمله اسمیه ( فَ + اسم )
و جمله فعلیه ( بصورت فعل )

🔺نکته ۷ : اگر در کنکور، جواب شرط را آینده هم ترجمه کردند، اشکالی ندارد، چون گرایش به آینده هم دارد.

نوشته شده توسط دکتر همت دادرس در جمعه ۹ آبان ۱۴۰۴ |